บทที่ 14 หันมามอง

ธาดามองเลือดที่ไหลซึมออกมาจากแผลที่หัวเข่านั้นแล้วนึกโกรธตัวเองขึ้นมาดื้อๆ อารมณ์ฉุนเฉียวที่เกิดขึ้นพาลทำให้สุดาและคนในบ้านไม่มีใครเข้ามาใกล้ วางกล่องยาที่เขาให้หาลงบนโต๊ะแล้วรีบเดินออกไปทันที

“ขวัญเจ็บนะเฮีย เบามือหน่อยได้มั้ย!” หญิงสาวสะดุ้ง เมื่อเขาใช้สำลีชุบแอลกอฮอล์เช็ดลงมาที่บาดแผล ถึงแม้ว่าแ...