บทที่ 36 หายงอนหรือยัง

คนตัวเล็กถูกอุ้มออกมานอนที่เก้าอี้ไม้อีกครั้งตั้งแต่ฟ้ายังไม่สาง ธาดาทิ้งตัวลงเคียงข้าง นอนมองคนที่ไม่ยอมตื่นด้วยสายตาละมุน อุตส่าห์สัญญากับเขาว่าจะตื่นมาดูพระอาทิตย์ขึ้นด้วยกัน แล้วดูเถอะ...แสงสีส้มเริ่มแผ่กระจายขึ้นมาบนท้องฟ้าบ้างแล้วแต่เธอยังไม่ยอมลืมตา

“สงสัยว่าเฮียจะได้อุ้มขวัญเข้าไปนอนกอดเหมื...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ