บทที่ 84 แผนที่วางไว้

 ท้องฟ้าในยามเช้ามืดครึ้มกว่าทุกวันที่ผ่านมาเล็กน้อย ละอองฝนโปรยปรายลงมาไม่ขาดสายเช่นเดียวกับเสียงจามที่ดังขึ้นมาเป็นระยะจนขวัญจิรายังนึกขำ หันมามองหน้าธาดาที่นั่งอยู่ด้านข้างแล้วอมยิ้มหวาน อยากแซวคนที่ไม่ยอมกินยาลดไข้ก่อนนอนทั้งที่ตากฝนอยู่นานแต่ก็ไม่กล้า กลัวว่าเขาจะสรรหาคำพูดอะไรมาพูดให้เธอต้องอา...