บทที่ 91 ลงมือ lll

 ท่าทางลุกลี้ลุกลนทางแววตาของคุณอรอุมาอยู่ในสายตาของเมริสาตลอดเวลา หญิงสาวพยายามยืนมองท่านอยู่เงียบๆ หลังจากที่ท่านมาถามหาคุณยายตั้งแต่ราวสิบนาทีก่อนด้วยใบหน้าขึงขังราวกับคนที่แบกความทุกข์เอาไว้ทั้งโลก ถามอะไรก็ไม่พูดจนเธอต้องเดินห่างออกมา แต่สายตายังคงจับจ้องที่ใบหน้าเคร่งเครียดนั้นตลอดเวลาเพราะรู้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ