บทที่ 17 กระอักกระอ่วน

“เข้ามากันได้ซะทีนะคะ ทะเลาะกันเป็นเด็กๆ ไปได้ เมื่อเช้ายังอยู่ในสภาพไก่เหงาทั้งคู่อยู่เลย” ธีรนัยตำหนิทั้งสองคนด้วยความหมั่นไส้ ไม่ว่าจะนานแค่ไหน ทั้งสองคนก็ทะเลาะกันโดยไม่คิดว่าตัวเองต่างก็อายุมากแล้ว ไม่ใช่เด็กๆแล้ว

“ไม่ได้ทะเลาะอะไรเลย คุยกันปกติมากกก” ทอไหมลากเสียงยาวอย่างประชดประชัน

“นี่ไ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ