บทที่ 41 แพ้หนักมาก...1

“ให้พี่กินเถอะนะ นะ นะ นะ” ธีธัชทำหน้าวิงวอน ทั้งที่น้ำตายังคลอเบ้าอยู่เลย แต่เขาอยากกินมากจริงๆ ไม่เคยอยากกินอะไรขนาดนี้มาก่อน ถ้าไม่ได้กิน เหมือนว่าจะลงแดงตายยังไงก็ไม่รู้

“อ่ะ กินก็กิน อย่างมากก็แค่ตายคาปากเท่านั้นแหล่ะ กินเข้าไปเยอะๆ” ทอไหมขยับจานตำมะขามส่งให้ธีธัชด้วยความไม่พอใจ คนอะไรไม่ห่...