บทที่ 17 ตอนที่17

เธอวางศีรษะเล็กเอาไว้กับบ่าหนา ส่วนเขาก็เอื้อมมือไปควานหาหมอนเอามาสอดใต้ศีรษะ ถ้าเธอไม่ได้คิดไปเองรู้สึกว่าปากร้อนๆ นั้นจะปัดแผ่วๆ มากับหน้าผากเนียนอยู่หลายครั้ง ก่อนเขาจะเอ่ยบอกเบาๆ จะเรียกว่าพึมพำก็ได้ เพราะเสียงของเขามันฟังทุ้มลึกอยู่ในลำคอ

“ขอโทษ ผมลืมตัว ไม่ได้แตะผู้หญิงมานานแล้ว”

หฤทัยส่ายศี...