บทที่ 30 ตอนที่30

“ยุ่งของพี่...”

เสียงงึมงำซึ่งดังออกมาจากซอกคอนุ่มที่เขากำลังจูบซับอย่างเมามัน ทำให้หฤทัยใจพองคับอก เธอคลี่ยิ้มอิ่มเอม หลับตาลงซึมซับประโยคนั้นเข้าไปเก็บเอาไว้ในหัวใจ รู้ว่าถ้าเป็นเวลาปกติเขาจะไม่มีวันพูดออกมาเป็นอันขาด แม้ว่าเขาจะหลุดออกมาเพราะความลืมตัว หากมันก็ทำให้เธอรู้สึกดีสุดจะกล่าว สองมือเล...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ