บทที่ 33 ตั้งสติท่ามกลางควันธูป

กลิ่นควันธูปลอยอบอวลอยู่ภายในศาลาวัดเล็ก ๆ ท้ายหมู่บ้าน เสียงพระสงฆ์สวดมาติกาบังสุกุลดังเป็นจังหวะเนิบช้า ยิ่งขับให้บรรยากาศแห่งการอำลาหดหู่มากขึ้น

จันทร์กระจ่างฟ้านั่งคุกเข่าอยู่เบื้องหน้าโกศอัฐิและรูปถ่ายของบิดา ใบหน้าหวานซูบเซียว ดวงตาลึกโหลจากการแทบไม่ได้นอนหลับเต็มอิ่มติดต่อกันหลายคืน ทว่าแววต...