บทที่ 46 บ้านไม้ปลายไร่กับกับดักปากร้าย

แสงแดดยามบ่ายสาดส่องทาบทับผืนดินกว้างใหญ่ของอาณาจักรไร่วิมลนุชากร

อัสวัสก้าวขายาว ๆ

นำหน้าจันทร์กระจ่างฟ้าไปยังโซนบ้านพักสวัสดิการสำหรับพนักงานระดับบริหาร

ซึ่งตั้งอยู่ห่างจากอาคารสำนักงานเพียงไม่ไกล

กระทั่งร่างสูงหยุดอยู่หน้าบ้านไม้ชั้นเดียวหลังเล็กสไตล์คอทเทจที่เพิ่งผ่านการรีโนเวตจนดูสะอาดสะอ้าน

รอ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ