บทที่ 10 บทที่ ๗ หน้าตาพิลึก

บทที่ ๗

หน้าตาพิลึก

“นี่กูคิดถูกหรือคิดผิดกันแน่ ที่ประมูลมึงมา”

ไอ้โชคสบถลอดไรฟันพลางพ่นลมหายใจทิ้งแรง ๆ สีหน้าของเขาบึ้งตึงดูดุดันจนน่ากลัว ความสำราญที่ควรจะได้รับหลังจากเสียเงินพันบาทมลายหายไปจนเกือบหมด ตอนนี้เหลือเพียงความหงุดหงิดที่ถูกเด็กขัดส้วมลูบคมเข้าให้

อย่างที่รู้ ๆ ว่าตอนนี้เขาคือผู้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ