บทที่ 47 ตอนที่ 47 NC คุกเข่า!

กึกๆๆ ๆ

เสียงขบกัดปลายเล็บของตัวเองดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง…หลังดวงตากลมโตราวกับตุ๊กตาเริ่มเกิดอาการสั่นระริก เอาแต่จ้องเขม็งมองไปยังนาฬิกาที่ติดอยู่บนฝาผนังห้องแทบตาไม่กระพริบ ยิ่งเข็มวินาทีที่กำลังเดินไปข้างหน้าอย่างไม่หยุดพักนั้นก็ยิ่งทำให้ดอกรักเริ่มนั่งไม่ติด ได้แต่ภาวนาอยู่ภายในใจขอให้เขาเปลี่ยนใ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ