บทที่ 25 นึกเสียดาย

นิ้วเรียวสวยที่ทาเล็บสีแดงสดกดปุ่มปิดโทรทัศน์แล้วปารีโมตคอนโทรลทิ้งไปด้วยความอารมณ์เสีย เธอกวาดสายตามองไปทั่วห้องรับแขกที่เงียบเหงาไม่มีใครเลยสักคนที่เข้ามาดูแลเธอแบบที่ควรจะเป็น ส่วนแม่กับพ่อเลี้ยงก็หมกตัวอยู่แต่ในห้อง เธอเดินลงมาจากชั้นสองไปที่ห้องครัวก็มีแต่กับขาวที่ทำเอาไว้แล้ว ไม่ร้อน ไม่อร่อย ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ