บทที่ 55 ออกไป

ตึก... ตึก... ตึก...

เสียงเท้าหนักเดินเข้าในบ้านอย่างมั่นคงแต่บรรยากาศรอบตัวกลับดูน่ากลัวอย่างเห็นได้ชัด ทว่าคชาภากลับไม่ยอมเอ่ยคำพูดใดออกมาแม้แต่ครั้งเดียวต่อให้คนที่ยืนรอต้อนรับเขาอยู่คือชยานี และขัตติยาก็ตามซึ่งเดิมทีแล้วเขาจะต้องเดินเข้าไปกอด และหอมชยานีอย่างที่เคยทำแต่คราวนี้เขากลับเมินสองคนแล้...