บทที่ 54 บทที่ 53 ตั้งหลัก (1)

บทที่ 53 ตั้งหลัก (1)

“อยากกอดจัง” หิรัญญิการ์ถอนหายใจเป็นรอบที่สิบของวัน แต่สุดท้ายก็ทำได้เพียงมองลูกผ่านกระจกใสของตู้อบเท่านั้น

“เดี๋ยวก็ได้กลับบ้านแล้ว กอดพ่อเจ้าแฝดไปก่อนแล้วกัน” พายัพยอบกายนั่งลงข้าง ๆ รถเข็นที่หิรัญญิการ์นั่ง หญิงสาวในชุดผู้ป่วยโรงพยาบาลหันมามองเขาด้วยแววตาเศร้าสร้อย

“เราซื้อ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ