บทที่ 12 ขอความเมตตา
บทที่ 12 ขอความเมตตา
ฮวาอิงหลงหลับไปราวสองวัน นางปรือตาตื่นขึ้นมาด้วยความอ่อนเพลีย ร่างกายเริ่มสร่างไข้ลงไปมาก นางเหลียวหน้ามองไปด้านข้าง ฮวาอิงหลงเห็นฟางซินเย่ที่กำลังฟุบหลับอยู่ข้างเตียง ใบหน้าสงบเรียบราวกับไร้พิษสง ฮวาอิงหลงถึงกับยิ้มออกมาเมื่อแผนทรมานกายของนางสำเร็จไปอีกขั้น
ฮวาอิงหลงยกมือขึ้น...
เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ
บท
1. บทที่ 1 อุบัติเหตุ
2. บทที่ 2 เกิดใหม่
3. บทที่ 3 ฮวาอิงหลงคนใหม่
4. บทที่ 4 ฟางซินเย่
5. บทที่ 5 รับหน้าที่
6. บทที่ 6 อุ่นเตียง
7. บทที่ 7 ความหลัง
8. บทที่ 8 ออดอ้อน
9. บทที่ 9 เหตุใดกัน
10. บทที่ 10 แผนทรมานกาย
11. บทที่ 11 ร้อนรน
12. บทที่ 12 ขอความเมตตา
13. บทที่ 13 รุกคืบ
14. บทที่ 14 เหตุใดจึงเป็นข้า
15. บทที่ 15 รวมตัวอีกครั้ง
16. บทที่ 16 สิ่งที่ข้าปรารถนา
17. บทที่ 17 สามีของข้า
18. บทที่ 18 ปล่อยข้า
19. บทที่ 19 อนุญาตออกจวน
20. บทที่ 20 อาบน้ำ
21. บทที่ 21 ท่านพี่
22. บทที่ 22 ตลาด
23. บทที่ 23 โจวอี้เสวียน
24. บทที่ 24 อิงเอ๋อร์
25. บทที่ 25 ไต้ซือป๋อหยวน
26. บทที่ 26 ลิขิตฟ้างั้นหรือ
27. บทที่ 27 ร่างกายเจ้าเป็นของข้า
28. บทที่ 28 รางวัล
29. บทที่ 29 คนของข้า
30. บทที่ 30 เลือกข้าง
31. บทที่ 31 ราชโองการ
32. บทที่ 32 อย่าลืมข้า
33. บทที่ 33 จากลา
34. บทที่ 34 เทียบเชิญ
35. บทที่ 35 มัดมือชก
36. บทที่ 36 ข่าวลือ
37. บทที่ 37 หากท่านรักข้า
38. บทที่ 38 ทราบข่าว
39. บทที่ 39 เร่งเดินทาง
40. บทที่ 40 โกลาหล
41. บทที่ 41 พบโจร
42. บทที่ 42 วางแผน
43. บทที่ 43 นางระบำคนใหม่
44. บทที่ 44 คนที่ข้าถวิลหา
45. บทที่ 45 ข้าคิดถึงเจ้า
46. บทที่ 46 ถวิลหา
47. บทที่ 47 เงื่อนไข
48. บทที่ 48 สถานการณ์พลิกผัน
49. บทที่ 49 พลิกสถานการณ์
50. บทที่ 50 เสร็จศึก
51. บทที่ 51 ค่ำคืนอันแสนหวาน
52. บทที่ 52 เป็นฮูหยินของข้า
53. บทที่ 53 เข้าหอ
54. บทที่ 54 ฮูหยินของข้า
55. บทที่ 55 กลับเมืองหลวง
56. บทที่ 56 ประทานสมรส
57. บทที่ 57 ข้าไม่ยอมแพ้
58. บทที่ 58 พบกันที่อาราม
59. บทที่ 59 ขอโอกาสอีกครั้ง
60. บทที่ 60 โจวหนานเอ๋อร์
61. บทที่ 61 เฉินเฉียวเหยา
62. บทที่ 62 ฮูหยินรอง
63. บทที่ 63 ไร้ตัวตน
64. บทที่ 64 เล่ห์กลนี้ใช้กับข้าไม่ได้
65. บทที่ 65 ข่าวดี
66. บทที่ 66 กำจัดทิ้ง
67. บทที่ 67 แผนร้าย
68. บทที่ 68 พบพาน
69. บทที่ 69 ฝืนยอมรับ
70. บทที่ 70 ลูกของข้า
71. บทที่ 71 อำลาเมืองหลวง
72. บทที่ 72 เริ่มต้นวันใหม่
ย่อ
ขยาย
