บทที่ 17 ฉันเป็นผู้หญิงนะคะ

เฟลิกซ์มองใบหน้าที่จริงจังของเธอ ก่อนจะเห็นว่าเธอไม่ได้ล้อเล่น และเขาก็ไม่อยากเสี่ยงที่จะต้องเข้าโรงพยาบาล เพราะนั่นหมายถึงการเปิดเผยตัวตน และอาจจะถูกไล่ล่าจากดิมิทรี และพวกตำรวจ

“โอเค ๆ ผมไม่ดื้อแล้ว” เขายอมจำนนพลางทำหน้าหงอย ก่อนจะเอียงศีรษะมาซบที่ไหล่ของเธอเบา ๆ

“คุณต้องเชื่อฟังฉันนะ เฟลิกซ์...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ