บทที่ 26 ยาใจมาเฟีย

เสียงประตูคอนโดปิดลงเบา ๆ ท่ามกลางความเงียบ เฟลิกซ์ที่นอนเอนตัวอยู่บนโซฟารีบลุกขึ้นแทบจะทันที แววตาคมสะท้อนความโล่งใจเมื่อเห็นหญิงสาวที่เขารอคอยกลับมาอย่างปลอดภัย

“ผมเป็นห่วงคุณแทบแย่เลย เจนนี่! ทำไมวันนี้กลับช้าจัง”

ชายหนุ่มพูดพร้อมดึงเธอเข้ามาในอ้อมกอดอย่างไม่รีรอ กอดนั้นแน่นและอบอุ่นราวกับกลัวว...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ