บทที่ 53 คุณหมอผู้เสียสละ

“ไม่นะ! ปล่อยฉัน! ได้โปรด!” ส้มร้องขอด้วยน้ำตาแต่พวกมันบางคนก็ฟังภาษาไทยไม่ออก เธอพยายามดิ้นรนอย่างสุดกำลัง แต่แรงของชายฉกรรจ์สองคนนั้นมากเกินไป

“ดิ้นสิ... ดิ้นอีกสิ! ยิ่งดิ้นพวกพี่ยิ่งชอบ!” ลูกน้องคนแรกหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง มือของมันลูบไล้ไปตามลำตัวของส้ม ก่อนจะบีบที่ก้นของเธออย่างแรง ความกลัวทำให้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ