บทที่ 28 ลูกดิ้นค่ะพี่คิณ

"พี่กลัว... กลัวว่าพวกมันจะหาช่องโหว่เข้ามาทำร้ายหนูกับลูก" น้ำเสียงของเขาอู้อี้อยู่กับซอกคอหอมกรุ่น มันเต็มไปด้วยความเปราะบางที่เขาไม่เคยเปิดเผยให้ใครเห็น

พิมพ์นารายกแขนขึ้นโอบกอดตอบ ลูบกลุ่มผมหนาของเขาอย่างอ่อนโยนเพื่อปลอบประโลม ในเวลานี้ เธอไม่ได้เป็นเพียงผู้หญิงอ่อนแอที่รอรับการปกป้องอีกต่อไป แต...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ