บทที่ 47 เอยอ้วนขึ้นตั้งเยอะ

"เฮียคิณ..." เธอทำตามอย่างว่าง่าย เปล่งเสียงเรียกที่เต็มไปด้วยความขัดเขินออกมา

รอยยิ้มพอใจผุดขึ้นบนใบหน้าหล่อเหลา คณินค่อยๆ รั้งชุดเดรสคลุมท้องให้เลื่อนหลุดจากลาดไหล่บาง เนื้อผ้าชีฟองทิ้งตัวลงไปกองอยู่บนพื้นพรม ปล่อยให้สรีระของภรรยาปรากฏชัดแก่สายตา ภายใต้ชุดตัวสวยนั้นมีเพียงชุดชั้นในลูกไม้สีดำสนิทที...