บทที่ 89 ปล่อยวาง

"พี่คิณ... ทานอะไรรองท้องหน่อยนะคะ ตั้งแต่เช้ายังไม่ได้แตะอะไรเลย" เสียงหวานเอ่ยเรียกทำลายความเงียบ เธอวางถาดอาหารลงบนพื้นที่ว่างมุมหนึ่งของโต๊ะ

คณินลืมตาขึ้น เขาปรับสีหน้าให้เป็นปกติอย่างรวดเร็ว "พี่ยังไม่ค่อยหิวเท่าไหร่ หนูเอาไปเก็บเถอะเอย"

"ทานกาแฟสักนิดก็ยังดีค่ะ จะได้สดชื่นขึ้น" พิมพ์นาราไม่ยอม...