บทที่ 83 บทที่ 49 หนี้บุญคุณ

บทที่ 49 หนี้บุญคุณ

สายโทรศัพท์เข้ามาตอนดึกฐากูรหยัดกายใช้ศอกยันลำตัวไว้ ก่อนจะเอื้อมมือไปหยิบโทรศัพท์ที่สั่นอย่างแรงบนโต๊ะหัวเตียงด้วยความรวดเร็ว เพราะกลัวว่าคนในอ้อมกอดจะตื่นขึ้นมาเสียก่อน

“ไอ้ฐาเปิดประตูห้องหน่อย” คิ้วเข้มขมวดเป็นปม ก่อนจะตอบรับและหันมามองอัญธิยาที่ยังคงหลับสนิทไม่รู้เรื่อง

“อื้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ