บทที่ 123 ยอมเพราะรัก

“อู๊วว ซี้ดด ดอยขา อ๊ะ อ๊าา หย๋าต้องการคุณค่ะ อ่า อ๊ะะ..” สะโพกกลมกลึงแอ่นขึ้นเมื่อเขากดแกนกายลำใหญ่เข้าไปในร่องกลีบกุหลาบของเธอช้าๆ มัสหยามองแกนกายลำใหญ่ของเขาหายเข้าไปในร่องกลีบกุหลาบของเธอทีละนิดอย่างช้าๆ ริมฝีปากอิ่มห่อสูดปากด้วยความเสียวซ่านมือบางจิกลงบนที่นอนอย่างทรมานจนมันหายไปมิดลำยาว

“โอ้ว ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ