บทที่ 45 ฮันนีมูน

        ภูผาลุกขึ้นยืนทันทีที่เห็นปฐพีเดินลงมาคู่กันกับม่อน

“นั่งต่อเถอะ” พี่ชายพูดขึ้น ก่อนจะนั่งลงที่เก้าอี้ในฝั่งตรงกันข้าม

“พี่... เออ... ผม...” ภูผาพูดตะกุกตะกัก สายตามองพี่ชายแบบไม่กล้าสู้สายตานัก รู้ถึงความผิดและความไม่ดีของตนเอง

“ไม่ต้องพูดอะไรอีกแล้ว เรื่องมันจบแล้ว” พี่ชายบอก มองตอบน้อง...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ