บทที่ 47 ปรนเปรอนาย

        กลิ่นตัวของม่อนนำมาก่อนเจ้าตัวจะมาถึง เขาแกล้งหลับตาลง และเอนไปทำท่าว่ากำลังหลับ ม่อนเดินมาถึง นั่งลงข้าง ๆ นาย ก่อนจะพัดวีไล่ยุงให้ ก้มลงไปมองหน้านายอย่างเพลิดเพลิน และก็ยิ้มไปด้วย

เธอชิดใบหน้าไปด้วยแรงดึงดูด ม่อนจดจมูกข้างแก้มนายเบา ๆ

“หอมไหม” นายดินเอ่ยขึ้น และยกมือรวบเอวภรรยาคนสวยเข้าแ...