บทที่ 62 คงเสียใจ

เปรี้ยวเหลือบมองใบหน้าของพี่ดอย เธอช่างสังเกตและรับรู้ได้ถึงมือใหญ่ที่จับกุมมือของเธอเอาไว้เริ่มบีบแน่นจนสาวน้อยเจ็บมือ

ภูผาพาเปรี้ยวตรงดิ่งไปที่ที่ทั้งสองคนยืนอี๋อ๋อกันอยู่ แต่เห็นปภัสสรเดินแยกออกไป เขารีบพาเปรี้ยวเร่งฝีเท้าจนทันปภัสสร

“น่ายินดีนะครับ คนจะมีข่าวดีหน้าตาดูสดใสเชียว” ดอยส่งเสียงกระ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ