บทที่ 20 ลงโทษผู้ที่ไม่ได้กระทำผิด

เว่ยเจิ้งหยางได้ยินว่าพี่ชายจะมาที่นี่ แต่กระทั่งฟ้ามืดก็ยังไม่เห็นแม้แต่เงา จึงคิดเอาเองว่าเขาพูดเล่น จึงพาเด็กชายตัวน้อยเข้านอน

กล่อมอยู่นาน เด็กชายก็หลับใหลไปอย่างว่าง่าย

ตอนเขาก้าวขาออกจากห้องนอนของบุตรชาย ลู่เจียงจึงเข้ามารายงานว่าองค์ไท่จื่อมาถึงแล้ว ผู้เป็นน้องชายจึงเดินตามออกไปหา

“เหตุ...