บทที่ 52 กลัวเสียงฟ้าร้อง

ฟู่ลี่อิ๋งประคองร่างเล็กของฟู่เหยาเหยาให้ยืนขึ้นและส่งตัวนางคืนสามีของนาง เว่ยเจิ้งหยางจำใจต้องเดินเข้ามารับตัวนางเอาไว้ ส่วนนางก็เข้าไปประคองสามีของตนที่สภาพเปียกปอนดูไม่ได้

“ขอบพระทัยไท่จื่อที่ช่วยน้องสาวของหม่อมฉันจากการถูกลอบทำร้าย” น้ำเสียงหวานใสของฟู่ลี่อิ๋งดังไปทั่วทั้งบริเวณ

เว่ยจงหมิงมอ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ