บทที่ 10 ตอนที่ 9 เย็นหน่อย แต่เสียวนะ

ตอนที่ 9 เย็นหน่อย แต่เสียวนะ 

01.30 นาฬิกา

ร่างสูงเดินฝ่าความมืดตรงไปยังรถหรูของตัวเองที่จอดอยู่อีกทาง ระหว่างทางที่เดินสายตาก็สอดส่องมองหาร่างเล็กที่คุยกันไว้ก่อนจะแยกกัน

ริมฝีปากได้รูปยกยิ้มมุมปากมองแพรวดาวที่ถอดรองเท้ารองนั่งพิงประตูรถ เธอที่เงยหน้าเห็นเขารีบลุกขึ้นมาสวมกอดแน่น

"มานานยัง ?"

"สิบนาทีค่ะ"

"ตูดเธอเปื้อนหมดแล้วมั้ง"

"คุณปัดให้หนูหน่อย..ได้ไหม" เธอคลายกอดแล้วหันหลังให้ชายหนุ่มช่วยปัดให้ ทว่าเขากลับบีบขยำบั้นท้ายของเธออย่างแรงแล้วใช้เสียงที่ทำให้ร่างกายร้อนวูบวาบตอบ..

"กลับไปใช้ของแข็งปัดได้ไหม ~"

"หนูปัดเองดีกว่า ^ ^" แพรวดาวยิ้มแล้วปัดทรายที่เปื้อนกางเกงขาสั้นของตัวเองออก ทำร่างสูงหัวเราะในลำคอยื่นมือมาช่วยปัดอีกแรง

"จะนั่งตักฉันหรือนั่งเบาะ ?" ภูผาถามขณะที่กำลังจะเปิดประตูรถฝั่งคนขับ แล้วการที่แพรวขยับตัวเข้ามากอดแขนเขามันก็คือคำตอบ

"อ้อนเก่งจังเลยนะ" เขาว่าแล้วเข้าไปนั่งปรับเบาะก่อนจะดึงเธอเข้ามานั่งคร่อมอยู่บนตัก แพรวดาวขยับเอียงคอไปมามองเจ้าของรถหรูตาใส ก่อนจะจุ๊บเข้าที่แก้มฝาดของชายหนุ่มแผ่วเบา

"อยากได้เท่าไหร่"

"แล้วแต่คุณค่ะ"

"แล้วแต่ฉันคือทั้งคืน ไหวเหรอ?"

"คุณจะไม่นอนพักเลยเหรอคะ"

"เธอนั่งร่อนจนฉันแข็งแบบนี้ คิดว่าฉันอยากจะพักหรือไง" เขาละสายตาจากถนนมาสบตาเด็กซนบนตัก เธอเล่นขยับเหมือนกำลังร่อนเหมือนคราวก่อนจะไม่ให้เขาแข็งสู้ได้ยังไง แพรวดาวหัวเราะคิกคักกอดเอวสอบแล้วซบใบหน้าไปที่ลำคอขาว จ้องมองลูกกระเดือกที่เคลื่อนขึ้นเคลื่อนลงในตอนที่คุณเขากลืนน้ำลาย

ภูผาใช้เวลาไม่นานในการเลือกโรงแรมและเขาก็ใช้ความชำนาญไม่กี่นาทีในการเปลื้องเสื้อผ้าของคนตรงหน้า..

"ลูกค้าฉันชอบเธอมากเลยนะ"

"แล้วคุณชอบหนูไหม.." แพรวดาวประคองใบหน้าหล่อที่กำลังซุกไซ้ลำคอของตัวเองขึ้นมาสบตา ซึ่งเขาหัวเราะในลำคอส่ายหน้า มันทำให้เธอรู้สึกเหมือนโดนน้ำเย็นจัดสาดใส่หน้าอย่างแรง

ภูผาขยับริมฝีปากคลอเคลียลำคอขาวลงมาถึงเนินอกของร่างเล็ก เขาทั้งดูดทั้งเลียนมเม็ดเล็กสองข้างจนมันแข็งเป็นไต..ก่อนจะโอบอุ้มเธอขึ้นมาอยู่ในอ้อมแขน เพื่อเดินไปยังห้องน้ำ

"ฉันเหนียวตัว"

"หนูถูหลังให้ไหม"

"อืม.." ชายหนุ่มครางในลำคอถอดกระดุมเสื้อและปลดเข็มขัดกระดุมกางเกงออกโดยมีแพรวคอยช่วยถอด มือใหญ่ลูบไปที่ศีรษะร่างเล็กแล้วประคองใบหน้าเธอก่อนจะใช้หน้านิ้วโป้งลูบไล้ริมฝีปากเล็ก ทำแพรวคลี่ยิ้มกดจูบหน้านิ้วโป้งแผ่วเบา

"ใช้ปากเป็นไหม.." เขาถามเธอที่ดูจะพร้อมแล้วแต่เธอกลับส่ายหน้า

"วันหลังกลับไปเปิดคลิปดู แล้วมาลองทำ"

"กับคุณเหรอคะ"

"แล้วเธอมีคนอื่นให้ไปทำด้วยเหรอ ?" ถามพลางขมวดคิ้วแทบชนกัน ร่างเล็กอมยิ้มเม้มปากแน่นส่ายหน้าไปมาแล้วเอ่ย

"หนูมีคุณคนเดียว ~"

"อย่าเอาใจมาลงเล่นแล้วกัน ฉันไม่ใช่คนที่จะเห็นใจใคร เข้าใจหรือเปล่า"

"ค่ะ ~ แค่คุณเอ็นดูหนูบ้างก็พอ" แพรวดาวพูดอย่างต้องการเอาใจ เธอไม่คาดหวังให้เขามาหลงหรือมารักเธอหัวปักหัวปำ แต่ขอแค่เงินก้อนใหญ่จากเขาสักก้อน เพื่อให้ตัวเธอได้ไปเริ่มต้นชีวิตใหม่ ภูผาพยักหน้ามองจูบลงที่หน้าผากเกลี้ยงเกลาแผ่วเบา

ร่างเล็กที่บอกจะถูหลังไม่ได้ถูแค่หลัง เธอสัมผัสแทบทุกส่วนของร่างกายผู้ชายตรงหน้า เหมือนกันกับเขาที่สัมผัสเรือนร่างของเธอจนเกือบเผลอสอดใส่กันทั้งที่ยัง..ไม่ได้ป้องกัน

"ตกลงจะบอกได้หรือยัง ใช้น้ำหอมอะไร"

"หนูไม่ได้ใช้จริง ๆ นะ"

"อาบน้ำแล้วทำไมยังหอมอยู่.." ชายหนุ่มที่สวมกอดร่างเล็กจากด้านหลังกดปลายจมูกลงที่ลำคอขาวเพื่อสูดดมความหอม แล้วจึงเกยคางบนศีรษะถามเงาสะท้อนของเธอในกระจก หญิงสาวขยับศีรษะไปมายิ้มหวานเอ่ย..

"มันติดผิวหนูไปแล้วหรือเปล่า"

"ไม่ มันติดเสื้อผ้าเธอ ของฉันด้วย"

"คุณชอบ..ไหมคะ"

"ไม่ ไม่มีอารมณ์จะทำงาน" ภูผาหลับตาลงพูดความรู้สึกออกไป ทำร่างเล็กที่ยืนมองฉีกยิ้มกว้างก่อนจะจับมือเขาให้เดินไปยังเตียงนอน..

เธอย่อตัวลงหยิบกางเกงขายาวของชายหนุ่มมาควานหากระเป๋าสตางค์ เพื่อหยิบถุงยางอนามัยออกมา และเมื่อได้สิ่งที่ต้องการเธอก็โชว์ให้เขาดูอย่างภาคภูมิใจ ภูผาดันลิ้นสากติดกระพุ้งแก้มยิ้ม ๆ รั้งข้อมือร่างเล็กข้างที่ถือถุงยางออกมานอกห้องนอน

"คะ ?"

"เอาบนโต๊ะ"

"..." เธอมองโต๊ะสลับกับใบหน้าหล่อเหลา พลางคิดว่าบนโต๊ะกินข้าวนี่น่ะเหรอ เขาไม่กลัวมันร้าวจนแตกหักหรือไง..อันตรายเกินไปไหม

ภูผาเลิกคิ้วสูงโอบเอวเล็กคอดแล้วยกเธอขึ้นนั่งบนโต๊ะหินอ่อนราคาแพง..

"เย็นหน่อย แต่เสียวนะ" ร่างสูงพูดแล้วดึงสายชุดคลุมอาบน้ำของคนตรงหน้าออก เผยให้เห็นสัดส่วนเว้าโค้งเต็มไม้เต็มมือ เขาไม่ลังเลที่จะโน้มใบหน้าลงไปใช้ปากปรนเปรอเต้าอวบสองข้างที่ปลายถันแข็งชูชันรอ เพียงแค่ริมฝีปากแตะ ลิ้นตวัดโดน แพรวดาวก็ตัวสั่นระริกราวกับเริ่มหายใจไม่ทั่วท้อง เขาเลยประคองแผ่นหลังเธอลงไปนอนราบ

หญิงสาวแอ่นอกครางในลำคอด้วยที่เริ่มรู้สึกวูบวาบจนจี๊ดไปที่ใจกลางความเป็นสาวเหมือนว่าร่างกายกำลังต้องการ..

มือเย็นเฉียบของภูผาลูบไล้เอวเล็กคอดลงไปบีบขยำบั้นท้าย ลูบไล้ขึ้นมาเรื่อยจนหน้านิ้วสัมผัสกับความสวยงาม เขาค่อย ๆ ลงน้ำหนักบดคลึงเม็ดเสียวเพิ่มความต้องการให้คนใต้ร่างจนเธอขยับบิดเร้าแอ่นสู้ปลายนิ้ว ก้านนิ้วแกร่งสอดเข้าไปในร่องรักเชื่องช้าแล้วเพิ่มจากหนึ่งนิ้วเป็นสองนิ้ว จนเห็นว่าร่างกายแพรวพร้อมมากแล้วเขาจึงจัดการตัวเอง แล้วดันความอบอุ่นจ่อไปที่ร่องรักมันวาวของเธอ

"น..หนูกลัวมันแตก.." แพรวดาวคว้าข้อมือร่างสูงแล้วเอ่ยติดประหม่าทำเขาขมวดคิ้วมองนิ่ง 

"โต๊ะ..จะ.."

"ฉันมีปัญญาจ่าย ซื้อคืนสิบโต๊ะยังได้ ไม่ต้องกลัว" เขาพูดแล้วรั้งขาแพรวลงมาจนแท่งร้อนหายเข้าไปในตัวเธอมิดลำ ปากเล็กอ้าค้างเหมือนคำพูดจุกอยู่ที่ลำคอ เขาเลยโน้มใบหน้าไปคลอเคลียขยับดูดเม้มปากล่างของเธอ

แพรวดาวหลับตาลงรับความเสียวซ่านปนระแวงว่าโต๊ะนี้จะรับน้ำหนักเธอและแรงกระแทกเขาไหวหรือเปล่า แต่เมื่อเอวสอบขยับเข้าออกรัวจนช่วงล่างเริ่มคุ้นชินความกลัวก็เริ่มหายไปเหลือเพียงความเสียวซ่านที่ทำให้เธอต้องยกขาตวัดรัดเอวสอบ

ชายหนุ่มขบกรามข่มความอึดอัดที่ร่างเล็กมอบให้แน่น ก่อนจะพยายามเท้าตัวเองลุกขึ้นยืน ทำให้ขาเรียวเล็กต้องเปลี่ยนเป็นตั้งฉากบนโต๊ะ มือใหญ่สอดเข้าไปรั้งขาข้างหนึ่งแยกออกกว้าง กระแทกเน้น ๆ หลายครั้งติดจนเสียงครวญครางที่ดังในลำคอเริ่มเล็ดลอดออกมาให้ได้ยิน

ร่างเล็กตัวสั่นไหวตามแรงกระแทกกระทั้นครั้งแล้วครั้งเล่า เธอหลับตาลงรับสัมผัสวาบหวามที่ชายหนุ่มมอบให้จนผีเสื้อหลายสิบตัวเริ่มบินวนที่ท้องน้อยทำเธอแอ่นบั้นท้ายสู้เขาที่กระแทกหลายครั้งติด จนเผลอเสพสุขจากความรุนแรงอย่างไม่รู้ตัว

เสียงเนื้อกระทบกันดังรัวหลายนาที ทว่าไม่มีทีท่าว่าชายหนุ่มจะรู้สึกอยากปลดปล่อย เขาเลยรั้งร่างเล็กมาโอบอุ้มโดยไม่ยอมผละจุดเชื่อมออกจากกันเข้าไปยังห้องนอน เขาย่อตัวลงนั่งบนเตียงแล้วค่อย ๆ เอนตัวลงนอนเพื่อให้คนบนตัวได้ขยับสานต่อ

"..อืม ~" ภูผาครางพึงพอใจในลำคอบีบขยำหน้าอกอวบที่กระเด้งกระดอนไปมาอย่างแรง ก่อนจะต้องหงุดหงิดเพราะเสียงโทรศัพท์ที่ดังรบกวนขึ้นกลางดึก

ชายหนุ่มเอี้ยวตัวไปหยิบเสื้อสูทมาแล้วล้วงโทรศัพท์ออกมากดรับสาย

"ครับ"

(คือ..ไกด์ผู้หญิงที่นัดกันไว้พรุ่งนี้ ตอนนี้ติดต่อไม่ได้ค่ะ)

"คนอื่นไม่มีเหรอ หาคนอื่นแทน"

(แต่ลูกค้าขอเป็นไกด์ผู้หญิงนะคะ ไกด์ท่านอื่นติดงานหมดเลยค่ะ)

"เดี๋ยวผมโทรกลับ" ภูผาวางสายแล้วกระแทกลมหายใจ หงุดหงิดงานที่เข้ามาตอนกำลังเสียว ถ้าอาบน้ำอยู่กินข้าวอยู่จะไม่ว่าสักคำ!

ร่างเล็กที่นั่งร่อนอยู่บนตัวเนียนลงไปนอนซบอกคุณเขาตอนคุยโทรศัพท์ จนทำให้ได้ยิน..ทุกการสนทนา เธอค่อย ๆ ผงกศีรษะขึ้นมองชายหนุ่มที่นอนยกแขนเกยหน้าผาก ทั้งที่ช่วงล่างของเรายังคงเคลื่อนไหวอยู่..

"เธอพอจะรู้จักใครที่นำเที่ยวเกาะxxได้บ้างไหม"

"หนู..ไหม หนูเคยไปเที่ยวบ่อย รู้จักเยอะเลย หนูขายเก่งด้วยนะ ภาษาหนูก็พูดได้ แต่ขอค่าขนมด้วยนะคะ ไม่อยากทำงานฟรี" แพรวดาวรีบเสนอตัวเองด้วยที่อยากใช้ภาษาที่เรียนรู้ทำความเข้าใจเองกับเจ้าของภาษาจริง ๆ ที่ไม่ใช่แค่สั่งเครื่องดื่มสั่งอาหาร เธออยากพูดคุยอยากสื่อสารเป็นจริงเป็นจัง จะได้รู้ว่าตัวเองประสบความสำเร็จมากแค่ไหน

ชายหนุ่มขมวดคิ้วหรี่ตามองอย่างไม่ไว้ใจ ก่อนจะเอ่ย..

"ได้ภาษาอะไรบ้าง ลองครางให้ฟังหน่อย จะได้พิจารณาถูก"

บทก่อนหน้า
บทถัดไป