บทที่ 11 ตอนที่ 10 รู้ไหม ท่านี้มันจุกนะ
ตอนที่ 10 รู้ไหม ท่านี้มันจุกนะ
"ครางมันก็เหมือน ๆ กันหรือเปล่าคะ ทำไมต้องแบ่งแยก"
"ไม่รู้สิ" เขาแสร้งเบือนหน้าหนีใบหน้าสงสัยของแพรว มือก็ควานหาโทรศัพท์มากดโทรออกหาเลขา บอกว่าพรุ่งนี้เขาหาไกด์นำเที่ยวได้แล้ว โดยให้เธอช่วยเตรียมชุดกับเครื่องสำอางไว้ในตอนเช้าแทน เพราะตอนนี้เขาเตรียมอะไรไม่ทันแล้ว
ร่างเล็กขยับดิ้นดุกดิกอยู่บนเอวสอบดีใจที่เขายอมให้โอกาสเด็กตาดำ ๆ อย่างเธอได้รับจ๊อบ ~
"ขายเก่งให้เหมือนที่พูดแล้วกัน เดี๋ยวฉันอยู่ช่วยอีกแรง"
"ปกติคุณไปด้วยไหมคะ"
"ไม่ทุกรอบ แต่รอบนี้ต้องไปเธอมือใหม่"
"สอนหนูสิคะ หนูทำได้ทุกอย่างเลย"
"เหมือนร้อนเงินเลยเนอะ"
"ก็ร้อนนะคะ ^ ^"
"ที่ให้ไปหมดแล้ว ?" ภูผาถามแล้วบีบแก้มสองข้างของแพรวให้เงยหน้าสบตา ทำเธอส่ายหน้าเล็กน้อย
"ไม่หมด แต่หนูอยากหาเงินอีก ไว้ต่อยอดในอนาคต"
"เรียนจบอะไรมา"
"ม.6 เองค่ะ"
"ก็ยังดี.." ภูผาพูดแล้วโอบรอบเอวร่างเล็ก พลิกให้เธอลงไปนอนใต้ร่างแทนการขย่มบนตัวเขาเหมือนคนไม่มีแรงแบบนี้
"เรื่องอื่นไว้ค่อยคุย ตอนนี้ครางให้ฟังหน่อย.." ชายหนุ่มพูดแล้วกดจูบที่ริมฝีปากเรียวเล็ก ขบเม้มปากบนล่างของคนใต้ร่างราวกับมันเขี้ยว โดยที่หญิงสาวก็ขยับริมฝีปากขบเม้มกลับอย่างไม่ยอม
ขาแกร่งขยับดันเข้ามาใต้ขาอ่อนแพรวดาว ก่อนจะพยายามยกบั้นท้ายเธอขึ้นมากระแทกบนหน้าขา ซึ่งเธอก็ให้ความร่วมมือเกร็งตัวช่วยทำให้เขาสามารถทำท่านี้กับเธอได้รัว ๆ จนเสียงเนื้อกระทบกันดังต่อเนื่อง..
สองร่างขยับคลอเคลียกันไปมาบนเตียง ผลัดกันขึ้นลงนับครั้งไม่ถ้วนจนเป็นภูผาที่เกร็งกระแทกซ้ำสองสามครั้งติดเพื่อปลดปล่อยความเครียด
ร่างเล็กที่ได้รับอิสระนอนตะแคงข้างมองชายหนุ่มตาใส พลันคิดว่าเขาจะต่อกับเธออีกไหม จะมีครั้งที่สองสามสี่หรือเปล่า..
"มอง" ภูผาว่าให้คนด้านข้างที่นอนมองเขาถอดถุงยางอนามัย แพรวดาวคลี่ยิ้มหรี่ตามองส่วนแข็งขืนอย่างไม่อายก่อนจะทำปูไต่ที่กล้ามแขนร่างสูง
"อยากโดนอีก ?"
"ของคุณยังไม่ลงเลยนะ"
"พรุ่งนี้เธอจะไม่มีแรง"
"อีกครั้งได้ไหมคะ.." เธออ้อนชายหนุ่มแล้วปัดผ้าห่มที่คลุมร่างออก คลานไปหยุดตรงหน้าเขาก่อนจะใช้มือโอบรอบลำคอขยับไปนั่งคร่อมบนหน้าขา ร่างสูงไม่ปฏิเสธรีบตวัดแขนโอบรอบเอวแพรวดาวทันที
"เธอจะทำ ?"
"คุณอยากให้หนูทำไหมคะ"
"พรุ่งนี้ก็โดนอีกนะ แน่ใจแล้วเหรอ ?"
"แน่ค่ะ" พูดอย่างไม่เกรงกลัว เอื้อมมือไปหยิบถุงยางอนามัยมาแปะลงที่กลางอกร่างสูงทำเขาหัวเราะในลำคอ คลายแขนที่โอบกอดมารับไว้เพื่อฉีกและสวมใส่มัน
ร่างเล็กค่อย ๆ ขยับลุกขึ้นให้ส่วนแข็งขืนจ่อไปที่ร่องรักของตัวเอง เธอขยับขึ้นลงอยู่หลายครั้งจนน้ำหล่อลื่นเคลือบไปทั่วทั้งลำของชายหนุ่มอีกครั้ง และคราวนี้เธอก็โอบรอบคอเขาสบตาไม่หลบสายตา
"มองแบบนี้คือ.."
"อยากมองค่ะ"
"นึกว่าอยากโดนแรง ๆ"
"คุณ..ชอบความรุนแรงเหรอคะ"
"ลองไหมล่ะ ?" ไม่ถามเปล่าช้อนร่างเล็กจนตัวลอยไปกลางเตียง จัดท่าให้เธออยู่ในท่าคลานเข่าแล้วแอ่นบั้นท้ายรอรับแรงกระแทกจากเขา..แพรวดาวดูจะสู้ทุกท่าเหมือนทำใจรอมาก่อนแล้ว
"รู้ไหม ท่านี้มันจุกนะ"
"..หนูก็จุกอยู่ทุกครั้ง"
"โดนเอาบ่อย ๆ เดี๋ยวก็ชิน"
"คุณก็มาหาหนูบ่อย ๆ นะ.." เธอพูดออกไปในตอนที่ความใหญ่ยาวกำลังดุนดันเข้ามา
"ทำไมต้องเป็นฉัน ?" ภูผาหยุดชะงักถามแล้วโถมแรงกระแทกกระทั้นหนักหน่วงรัว จนร่างเล็กเริ่มสั่นคลอนทรงตัวไม่อยู่ เขาจำต้องสอดมือเข้าไปโอบเอวเล็กคอดไว้เพื่อให้เธออยู่ในท่านี้ให้เขากระแทกซ้ำ ๆ
ปึก! ปึก ปึก!
เสียงเนื้อกระทบกันดังรัวอยู่ภายในห้องนอนหลายนาที ทำร่างเล็กที่คิดว่าไหวเริ่มปวดร้าวระบมช่วงล่าง จำต้องร้องขอให้เขาเสร็จสักทีก่อนที่เธอจะจับไข้อีกครั้ง
"หึ.." ภูผาแค่นหัวเราะมองท่าทางทรมานของแพรว โดยที่ตัวเองยังคงโถมความรุนแรงหนักหน่วงใส่เธอซ้ำ ๆ จนมือเล็กเอื้อมไปกุมท้องน้อย เขาเลยพลิกเปลี่ยนท่าเป็นนอนตะแคงข้าง พร้อมกับยกขาข้างหนึ่งของเธอขึ้นพาดบ่า..
แขนข้างหนึ่งตวัดโอบกอดขาไว้แน่น มืออีกข้างบีบขยำหน้าอกอวบอย่างแรงเพิ่มอารมณ์ให้ตัวเองจนความเสียวเริ่มหลั่งไหลมากระจุกรวมตัวกันก่อนจะพวยพุ่งใส่เครื่องป้องกันจนรู้สึกชาไปทั้งลำ..
"พรุ่งนี้โดนอีกอย่างอแง" ภูผาพูดทิ้งท้ายในตอนที่กำลังถอดถุงยางอนามัย เมื่อถอดมันออกมาเขาเห็นเหมือนเลือดติดอยู่ตรงรอบวงทำให้ต้องยกขึ้นมาดูใกล้ ๆ จนมั่นใจว่าใช่จึงโยนไปบนหน้าอกแพรวให้ดูต่างหน้า
"เธอเลือดออก" เขาพูดแล้วสาวเท้าเดินไปล้างตัวในห้องน้ำ แพรวดาวจึงผงกศีรษะหยิบพลาสติกบนตัวขึ้นมาดู..
"เลือดออกจริงด้วย" พึมพำมองเลือดของตัวเองแล้วเอื้อมมือไปแตะช่วงล่างที่ร้อนผ่าว เป็นต้องซี้ดปากเพราะรู้สึกแสบมาก..
ภูผาเดินกลับออกมาในชุดคลุม ขมวดคิ้วมองร่างเล็กที่นอนมองตาใส เขาจึงรั้งเธอให้ลุกขึ้นนั่งแล้วชี้ไปทางห้องน้ำ
"รีบไปอาบน้ำแล้วมานอน พรุ่งนี้เช้ามีงานต้องทำ"
"^ ^ ค่ะ" แพรวดาวยิ้มตาหยีตอบ ข่มความเจ็บไว้ในใจ ลุกขึ้นเดินตัวเปลือยเปล่าโชว์บั้นท้ายงอนหายเข้าไปในห้องน้ำ ชายหนุ่มที่ยืนมองก้มหน้าแค่นหัวเราะในลำคอให้กับความทะเล้นของเด็กแสบ มีอย่างที่ไหนไม่เขินอายเลยก็เธอนี่แหละ
ร่างเล็กเดินนุ่งผ้าขนหนูผืนเดียวมาหยุดยืนที่ปลายเตียง เธอเอียงคอมองเขาเล็กน้อย แล้วจึงเดินอ้อมไปปิดไฟเหลือไว้เพียงแสงสลัว ๆ ท่ามกลางสายตาชายหนุ่มที่มองตาไม่กะพริบ
"ฝันดีนะคะ"
"นอนเถอะ" เขาว่าแล้วขยับที่อุ่น ๆ ให้แพรวดาวได้ลงมานอน เธอคลานขึ้นเตียงมากระซิบขอบคุณพร้อมกับทิ้งผ้าขนหนูที่พันตัวเมื่อครู่ไปข้างเตียง ทำเขาหัวเราะส่ายหน้ารัว
มือซุกซนของร่างเปลือยวางลงบนอกแน่นลูบต่ำลงไปจนถึง...
"ถ้าไม่นอนคืนนี้ก็ไม่ต้องนอน"
"ขอจับหน่อยได้ไหม ~"
"ใครสอนให้จับนอน ?"
"หนูเห็นผู้หญิงชอบจับกันเลยอยากลองจับดูบ้าง แต่ถ้าไม่ใช่คุณหนูก็คง..ไม่กล้าจับของใคร" พูดพลางทำตาปริบ ๆ อ้อนชายหนุ่มให้เห็นใจ
"อย่าซน แค่จับฉันจะนอน"
"แค่จับค่ะ" พูดแล้วตะครุบความนุ่มนิ่มที่อ่อนตัวลงแล้วทันที แต่ก็ไม่วายลูบคลำสำรวจความเป็นชายของคุณเขาเล่น จนเขาตีหลังมือเป็นต้องหยุดชะงักแน่นิ่ง ไม่อย่างนั้นคงอด..นอนจับหนอนตัวใหญ่ของเขาแน่นอน
"หนอนไม่เล็กเลยเนอะ.."
