บทที่ 17 ตอนที่ 16 ขอไปแต่ตัวได้ไหม

ตอนที่ 16 ขอไปแต่ตัวได้ไหม

กลายเป็นแทบทั้งคืนที่เขานอนไม่หลับต่างจากคนข้างกายที่ล้างตัวเสร็จก็มานอนซบอกเขาหลับภายในไม่กี่นาที ปลายจมูกโด่งกดลงที่หน้าผากเกลี้ยงเกลานับครั้งไม่ถ้วนแทบตลอดทั้งคืนจนกระทั่งเช้าวันใหม่..

"เดี๋ยวฉันกลับมา.." ภูผากระซิบบอกร่างเล็กที่ยังคงหลับอยู่ จนเธอครางอื้อในลำคอเขา...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ