บทที่ 106 งั้นฉันก็คงต้องใช้วิธีอื่นบังคับให้เธอกินข้าวแล้ว

"เพล้ง!"

เสียงแก้วน้ำตกกระทบพื้นแตกกระจายดังสนั่น เล่นเอาป้าฝนสะดุ้งโหยงจนตัวโยน ปากคอที่ไวเท่าความคิดเริ่มพ่นคำผรุสวาทออกมาอย่างไม่เกรงใจ

"จะบ้าหรือไง! ที่ฉันยอมเรียกว่า 'คุณนาย' นี่หลงคิดว่าตัวเองเป็นเจ้าของบ้านจริงๆ หรือไงฮะ? ผัวตัวเองนอนพะงาบๆ เป็นผักปลาอยู่ที่โรงพยาบาล แต่ตัวเองกลับพาผู้ชายอื่น...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ