บทที่ 97 บริษัทเพชรรักษ์ไม่อาจขาดทายาท

ณ โรงพยาบาล บริเวณหน้าห้องผ่าตัด

นวินดานั่งทรุดตัวอยู่บนเก้าอี้พักคอย สภาพของเธอเปรอะเปื้อนไปด้วยคราบเลือดสีแดงฉานทั่วทั้งตัว หญิงสาวดูเลื่อนลอยราวกับคนไร้วิญญาณ

ภาพเหตุการณ์วินาทีที่ภูมิผลักเธอให้พ้นจากอันตรายยังคงฉายซ้ำไปซ้ำมาในสมอง

ทำไมกัน?

ทำไมเขาถึงต้องผลักเธอออกมา?

ทั้งที่เขาไม่ได้รักเธอเลยสัก...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ