บทที่ 23 อย่าแตะต้องเธออีก

เช้าของวันใหม่

แสงแดดอุ่นๆ ของยามเช้าสาดส่องผ่านผ้าม่านเข้ามาภายในห้องนอนกว้าง บรรยากาศโดยรอบอบอวลไปด้วยความเงียบสงบ บนเตียงนอนกว้างปูด้วยผ้าเนื้อดี ร่างสูงของภาคิรันย์และร่างเล็กของยลลดากำลังนอนกอดก่ายกันกลมอยู่ภายใต้ผ้าห่มผืนหนาผืนเดียวกัน

แยมซุกหน้าหวานกับแผงอกแกร่งของชายหนุ่ม มือเล็กข้างหนึ่งเผล...