บทที่ 24 ทำบุญ

เสียงหวานที่ยังคงติดแหบแห้งจากพิษไข้ร้องห้ามขึ้นลั่นลานน้ำพุ ภาคิรันย์ชะงักปลายนิ้วที่กำลังจะเหนี่ยวไกปืน ดวงตาคมตวัดหันไปมองร่างเล็กในชุดนอนที่กำลังเดินเข้ามาหาเขาด้วยสีหน้าตื่นตระหนก

“แยม ออกมาทำไม!” ภาคิรันย์ขมวดคิ้วเข้ม สลัดความเกี้ยวโกรธทิ้งไปทันที ก่อนที่จะรีบเกินเข้าไปหาเธอ “ออกมาเดินตากลมทำไ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ