บทที่ 30 คนคั่นเวลา

บทที่ 30

คนคั่นเวลา

[เข็มทิศ]

ครืดดดดด

"ครับ" ผมคว้าโทรศัพท์กดรับสายทั้งที่ตายังปิด

"ไอ้ลูกหมาปิดเทอมแล้วเมื่อไหร่จะกลับมาเยี่ยมบ้าน หรือต้องให้ฉันไปลากแกกลับ แล้วเนี่ยไปกกสาวอยู่ที่ไหน คอนโดไม่อยู่"

ปลายสายสวดยับทันทีที่กดรับ คงมีคนไปรายงานว่าผมไม่กลับห้องแน่ สายแกเยอะ คนของวนารมย์มีอยู่ทุกที่ ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ