บทที่ 157: ไม่ใช่สิ่งที่เราคาดหวัง

มุมมองของอเล็กซ์

ห้องทั้งห้องคล้ายกำลังหดเล็กลง ทุกวินาทีที่ผ่านพ้นให้ความรู้สึกราวกับว่าเวลากำลังร่วงหล่นผ่านง่ามนิ้วไปดั่งทรายเม็ดละเอียด

ผมมองดูเชสจากอีกฝั่งของห้อง เขานั่งอยู่บนเตียง ดึงเข่าขึ้นมากอดไว้แน่น ร่างทั้งร่างโยกไปมาเป็นจังหวะเชื่องช้าแบบที่คนเรามักจะทำเวลาพยายามประคองสติตัวเองไม...