บทที่ 160: ซ้ายแตก

มุมมองของดาฟเน่

ความเย็นเยียบจากพื้นหินคืบคลานลึกซึ้งเข้าไปถึงกระดูกของฉัน ฉันไม่รู้สึกถึงขาซ้ายของตัวเองอีกต่อไปแล้ว ไม่ใช่เพราะมันหายดี มันยังไม่หาย อย่างน้อยก็ยังไม่หายสนิท กระดูกที่ดาร์เซียหักกำลังสมานตัวเข้าหากันอย่างเชื่องช้า เป็นเพราะพิษไนท์เชดที่ยังคงไหลเวียนอยู่ในร่างกาย พิษร้ายที่เชื่องช้...