บทที่ 173: ไม่ทิ้งคุณไว้ข้างหลัง

มุมมองของเชส

ห้านาที นั่นคือเวลาทั้งหมดที่ใช้ไปในห้องน้ำนั้น แต่ไม่รู้ทำไมมันถึงรู้สึกยาวนานยิ่งกว่าการถูกไล่ล่าไปทั่วคฤหาสน์นี้รวมกันเสียอีก ผมยังคงรู้สึกถึงความเจ็บแปลบจางๆ ที่ข้อมือตอนที่อเล็กซ์กับผมก้าวกลับออกมาในห้อง พร้อมกับหลอดเลือดของผมสองหลอดที่ปิดผนึกแน่นหนาในมือ

ทุกคนเงยหน้าขึ้นมองทันที...