บทที่ 166: มามีลูกกันเถอะ

ระหว่างทางกลับ แอสทริดเหม่อมองออกไปนอกหน้าต่างอย่างเลื่อนลอย

ขณะขับรถ ไซลาสคอยลอบมองเธออยู่เป็นระยะ

โทรศัพท์ของเธอเงียบสนิทมาหลายวันแล้ว

ในที่สุดโอลิเวอร์ก็เลิกรังควานแอสทริดราวกับคนบ้าเสียที

หางตาของไซลาสลู่ลงเล็กน้อยอย่างอดไม่ได้

ไม่มีใครรู้เลยว่าช่วงหลายวันที่ผ่านมาเขาร้อนรนใจมากแค่ไหน แม้จะ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ