บทที่ 107 อีกนานแค่ไหน (4)

เขายังคงไม่ยอมรับความจริง เสียงร้องเรียกหาคนที่เพิ่งผ่านพ้นความสุขมาด้วยกันด้วยใจที่ยังคงอาลัยอาวรณ์...มือควานหารีโมทมากดเปิดไฟ พลันทุกอย่างสว่างวาบ เขาก็สัมผัสได้เพียงความเงียบงัน ความเหงาเปล่าเปลี่ยวเดียวดายในห้องกว้าง เมื่อสติเริ่มเข้าที่ เขาจึงตัดใจยอมรับความจริง นั่นก็แค่ฝัน ทว่า...ช่างเป็นฝันท...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ