บทที่ 11 รักของเราเริ่มต้นที่ตรงนั้น (7)

"ไหนนายบอกว่าไม่สบายขอลาพักครึ่งวันไงล่ะครับคุณหลาน 

แล้วทำไมถึงมาโผล่ที่นี่ได้"

เสียงนั้นดึงภูริชขึ้นมาจากห้วงฝันในอดีต ชายหนุ่มลืมตาโพลงมองเพดาน กลอกตาไปมาคล้ายปรับสมองที่กำลังมึนงง...เขานอนอยู่ที่บ้านคุณอา คิดพลางยกแขนขึ้นมาดูเวลาที่นาฬิกาข้อมือ มันบอกเวลาเกือบหกโมงเย็น

'นี่เรา...หลับยาวขนาดนี...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ