บทที่ 120 ครึ่งหนึ่งของชีวิตที่มันหล่นหาย (3)

"เฝ้าเธอเอาไว้อย่าให้ออกไปจากที่นี่ ถึงเวลาก็ให้คนเอาอาหารมาส่ง แล้วก็...ถ้าคนงานผู้หญิงมีงานเบาๆ ที่คนท้องสามารถทำได้จะให้ช่วย ก็ให้เธอช่วยทำ ฉันไม่ชอบคนทำตัวเป็นคุณนายนั่งกินนอนกินโดยไม่ช่วยเหลือกัน ทุกคนเท่าเทียมกัน เข้าใจนะ"

"ไซร้นายหัวพานายหญิงมาหย๊อบในป่า ไซร้ไม่พาไปเรินใหญ่"

หนึ่งในคนงานของ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ