บทที่ 134 ดวงใจของพ่อ (11)

เล็กซัสดำแล่นผ่านหน้าร้านไปอย่างช้าๆ ม่านไหมเหลือบมองเมื่อหนูน้อยในอ้อมกอดชี้มือชี้ไม้ตามรถคันนั้นไป...เตชินทร์ขบกรามแน่นกลืนก้อนน้ำตาที่แล่นมาจุกอก สบตากับแม่ของลูกอยู่ในเงามืด คือกำแพงขวางกั้นแสนทรมานใจ เขาแทบบอกให้นคินทร์แตะเบรก เมื่อมองกระจกข้างแล้วเห็นลูกสาวกำลังร้องไห้น้ำตาไหลยามท้ายรถของเขาค่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ