บทที่ 163 บนเส้นทางที่แสนยาวไกล (5)

เขาจูบหนักๆ ลงบนพวงแก้มที่ยังแดงซ่านไม่หาย ส่วนเขาไม่ต้องถาม หล่อนทำให้เขามีความสุขจนร้องลั่นขึ้นไปถึงหูคนที่อยู่บนบ้านแน่นอน

“อาเตทำให้ไหมอายอีกแล้ว แล้วจะเอาหน้าที่ไหนไปมองคนแก่ล่ะทีนี้ หายมานานแบบนี้ แกต้องรู้แน่ๆ”

หล่อนเลี่ยงไม่ตอบคำถาม หากแต่รอยยิ้มและแววตาคู่นั้น ก็บอกคนมองได้อย่างชัดเจนว่าห...