บทที่ 164 บนเส้นทางที่แสนยาวไกล (6)

“จะไม่ไปกับไหมจริงๆ เหรอคะ”

คนถามเสียงสั่นเครือเมื่อถึงวันที่ต้องลาจาก นั่นคือการเปลี่ยนผันตามเงื่อนไขของกาลเวลา ม่านไหมโผเข้ากอดสองตายายเอาไว้ด้วยใจที่หายหวิวโหวง อยู่กันมานานจนความรักความผูกพันซึมลึก พยายามอ้อนวอนแล้ว แต่สองคนกลับยืนยันเป็นเสียงเดียว จะขออยู่และตายที่นี่ หากคิดถึงก็ให้มาเยี่ยมกัน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ