บทที่ 165 บนเส้นทางที่แสนยาวไกล (7)

ดวงอาทิตย์กลมโตสีส้มอมแดงค่อยๆ เคลื่อนคล้อยลงต่ำไปเรื่อยๆ ตามกาลหมุนผ่านของวันเวลา ตรงเถียงนาน้อยริมทุ่งนาที่ต้นข้าวกำลังแตกกอเขียวชอุ่มมองดูไกลจนสุดลูกหูลูกตา เสียงหยอกเย้ากระเซ้าสลับเสียงหัวเราะดังแว่วมาจากตรงนั้น...สองคนที่กำลังช่วยกันป้อนข้าวลูก อีกคนมีอายุได้ปีเศษกำลังหัดเดินเตาะแตะซนไม่เบา ส่ว...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ