บทที่ 166 บนเส้นทางที่แสนยาวไกล (8)

ม่านไหมเงยหน้าขึ้นไปส่งยิ้มหวาน เป็นรอยยิ้มของคนที่ในหัวใจนั้นเต็มไปด้วยความสุข เพราะหล่อนเลือกที่จะวางอดีตทิ้งไป เคยทำอะไรต่อกันไว้หล่อนให้อภัยเขาหมดแล้ว คิดเพียงแค่ว่าไม่มีใครไม่เคยผิดพลาด ผิดแล้วแก้ไขพร้อมปรับปรุงก็ควรจะให้โอกาส นอกเสียจากว่าคนๆ นั้นไม่คิดจะเปลี่ยนแปลงตัวเองเพื่อใคร

“มีความสุขจั...