บทที่ 20 วัน ไนท์ แสตนด์ (3)

หล่อนเฝ้าถามตัวเอง ก้มลงมองร่างกายที่เปลือยเปล่าภายใต้ผ้าห่มอุ่น พยายามคิดว่านั่นคือฝันไป ทว่า...ความร้าวระบมที่เขาฝากเอาไว้ก็ย้ำเตือนว่าอะไรเป็นอะไร เพียงเท่านั้นความเสียใจก็ถาโถมกินลึก หยาดน้ำตาที่ไม่อาจเก็บกลั้นก็หลั่งไหลพรั่งพรู สมองที่กำลังสับสนหนักต่างคิดซ้ำไปซ้ำมา...เขาเข้ามานอนที่ห้องนี้ได้อ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ